بعضی آدمها ظاهراً سخت هستند خیلی سخت...

اما در گرماگرم دغدغه‌ها و روزمرگی‌ها

چنان زندگی‌ات را شیرین می‌کنند که لحظه‌ها را لاجرعه سر می‌کشی...

درست مثل یک فنجان چای داغ با نبات!

بودن این آدم‌ها و حضورشان خیلی شیرین است...

اما گاهی آنقدر مست این شیرینی می‌شوی که تمام شدن‌شان را نمی‌بینی... نمی‌فهمی!

چشم که باز می‌کنی چای‌ات تمام شده... نبات هم تمام شده... و تو مانده‌ای و یک طعم شیرین!

انگار بعضی آدم‌ها فقط هستند که بی‌هیچ ادعایی زندگی دیگران را شیرین کنند

و بهای این شیرین شدن را از وجودشان بپردازند وذره ذره آب شوند...

مثل مادرها!