برای همه ی به ظاهر طلبکارها... مخصوصا دوست عزیزم!

××××××

وقتی دنیا از ما طلبکار است...

وقتی به عالم و آدم بدهکاریم...

وقتی توان بازپس دادن بدهی ها را نداریم...

ناگاه...

خود طلبکار می شویم...از عالم و آدم!

دنیا را پر از آدمهایی می بینیم که انگار تنها هدفشان نابودی ماست!

شاید این ژست طلبکارانه ظاهرا آراممان کند ...

اما وقتی با خودمان خلوت میکنیم...

خوب میدانیم که بدهکاریم... بدجوری بدهکاریم!