به یاد روزهایی که خاطره ای بود و تمنایی...

و مصلحت اندیشی که بیش از همه نگران بود!

×××

زمانی از راه خواهد رسید بدون تو برای من!

زمانی که وزن بودنت را بر دوش لحظه هایم حس نخواهم کرد!

زمانی که جای خالی قلبم بر سینه ام سنگینی خواهد کرد!

زمانی که از تمام بودنهای دنیا، نبودنت سهم من میشود... و بودنت سهم آنها که نبودند!

آنها که نبودنشان در کفه ترازوی ذهنت، سنگین تر از بودن من است!

چه تنها خواهم بود آن روز!

و چه غنی... که تمام غمهای دنیا سهم من خواهد بود!

و چه فقیر... که گوهر ارزنده ای را از دستانم خواهند ربود!

آه...

چه روزهایی در راه است...

و چه غم عظیمی آغوش گشوده برای در برگرفتن پیکر نحیف قلبم!!!

18/12/89