من فهمیده‌ام که مهربانی بیش از حد آدم‌ها را خراب می‌کند حتی بهترین‌ها را!
وقتی آدم‌ها را عادت می‌دهی به بزرگ کردن خوبی‌های کوچک‌شان و کوچک کردن یا نادیده گرفتن بدی‌هایشان...

وقتی عادت‌شان می‌دهی به تعریف بیش از حد از خوبی‌هایشان، آنقدر باورشان می‌شود که در ذهن‌شان فرشته می‌شوند و اگر روزی دیگر خوبی‌ای برای بزرگ کردن نداشتند، تو خود شیطان می شوی!

و فرشته ها را با شیطان چه کار؟

و اینگونه مزد خوبی‌ها، تنهایی می‌شود!