وقتی باران نم نم می‌بارد، می‌دانم ابری غمگین، گوشه تنهایی‌اش نشسته است و آرام آرام حرف‌های نگفته‌ و بُغض‌های فروخورده‌اش را در سکوت می‌بارد!

اما...

 وقتی بارانی سیل‌آسا می‌بارد، می‌دانم که ابری دلش قُرص است به تکیه‌گاهی به عظمت آسمان...

می‌دانم که سر بر شانه آسمانش، بی‌پروا از دردهایش می‌گوید و غصه‌هایش را می‌بارد!

 

....

 

خوشا به حال آن دل‌های ابری که تکیه‌گاهی به عظمت آسمان دارند!

 

mehri_rouhi@