برای مادر مهربانم...اولین آموزگار زندگی ام

تو را به شمعی مانند نمیکنم که میسوزی و میسازی...
تو خودِ خورشیدی که زندگی می بخشی و در تلالو حضورت می توان روئید و بالید.
واژه ها چه حقیر میشوند در ستایش شوکت و شکوه حضورت
به پاس قطره ای که از بیکران دانشت آموختم تا همیشه قدردان تو هستم
نه یک روز که تمام روزهایی که از تو آموختم و می آموزم روز توست
از امروز تا همیشه فرخنده باد روزی که متبرک به نام توست.