کاش عاشق بودم..

آن وقت شاید اتاق نمور دلم دیگر بوی تنهایی نمی داد...

شاید آرزویی است عاشق شدن برای دلی که سالهاست در بیابان تنهایی گم شده...

و اگر عاشق بودم باکی نداشتم از رسوایی عشق ...

 که مجنون اگر می ترسید از رسوایی، مجنون نمی شد...

 و فرهاد را بی پروایی اش فرهاد کرد که تیشه اش حتی دل سنگ را به رحم آورد که تا همیشه از عشق او سخن براند در قاب ماندگار بیستون!

کاش عاشق بودم!!!