و پاک می کند دستان روزگار نامم را از دفتر دلت...

و دیگر هیچگاه موسیقی کلامت در گوش لحظه هایم نمی پیچد...

و آغوش لحظه هایم پر می شود از تنهایی...

و گهواره ی قلبم لبریز می شود از غم...

مرا فراموش کن به راحتی...

انگار کن که نبوده ام هیچگاه...

قیچی فراموشی را بردار و تمام خاطراتم را از دفتر ذهنت قیچی کن...