گاهی کودک دل چنان بی تاب حضورت می شود، که هیچ دست نوازشگری توان آرام کردنش را ندارد....

 او فقط در گهواره ی عشق تو آرام خواهد گرفت و آنگاه در حریر لطیف خیال می آرمد و مسافر دیار رویا می شود...

گاهی وزن نبودنت بر دوش لحظه هایم چنان سنگینی می کند که خرد می شوم زیر بار عظیم این تنهایی...

چه کنم با جای خالی حضورت... با نبودت؟!