در سایه ی یک "نگاه" گاهی می توان دمی آسود!

در جاری یک "صدا" گاهی می توان غرق "بودن" شد!

در حجم "بودن" عشق، گاهی می توان "هیچ" شد!

در اوج یک آسمان مهر، گاهی می توان از هزاران قله گذشت!

می توان در هجوم تمام هستها "نیست" شد و در برابر تمام نبودنها به یک "بودن" بالید!

در برابر هر آنچه هستی "هیچ" می شوم و با بودن تو چشم بر تمام "نبودنها" می بندم!

قله باشم به  گامهایت می بالم و آسمان باشم به بالهایت!

استواری قدمهایت و شکوه پروازت به قله ام "اوج" و به آسمانم "شکوه" می بخشد!